Fann gullkorn í Skinfaxa, fannst ég verða að koma því fyrir í ljósi umræðunnar í kringum sjónvarpsþáttinn The Swan:
Tilbúin fegurð
Þú getur gifst konu
sem læknar hafa breytt
Þú getur gifst konu
sem fyrir fegurð sína hefur greitt
En mundu.....
ósnert er hennar rót
börnin ykkar verða ljót
(Henrik Geir Garcia)
Mér stökk bros þegar ég sá þetta. Sjálf mundi ég aldrei gangast undir fegrunaraðgerð og tæki því mjög illa tæki einhver nákominn mér upp á slíku. Ég er stolt af útliti mínu og gleðst því óspart þegar einhver minnist á það hve lík ég er móður minni. Ég vil að andlit mitt og líkami beri þess merki. Þess vegna hafna ég fegrunaraðgerðum.Einhverjar skoðanir á þessum orðum?
Brynja Halldórsd.
mánudagur, mars 14, 2005
þriðjudagur, mars 08, 2005
V-DAGUR
Ég vil koma því á framfæri að V-Dagurinn og alþjóðlegi baráttudagur kvenna er í dag. Eve Ensler sem skrifaði Píkusögur er komin til landsins en hún stofnaði V-Dagssamtökin. Í Íslensku Óperunni í kvöld verður mikil dagskrá sem byrjar klukkan 21. Það verður meðal annars lesið einleiki úr Píkusögum en það verða þær Ingibjörg Sólrún, Ilmur og Magga Vilhjálms sem sjá um það. Svo auðvitað tekur hin frábæra Eve Ensler til máls. Það er ókeypis inn og það er örugglega hægt að kaupa svo boli og merki til styrktar samtakanna sem starfa í yfir 35 löndum. Á sunnudagskvöldið var heimildarmynd um Eve Ensler á RÚV sem sýndi för hennar til Afríku þar sem hún stofnaði húsaskjól fyrir ungar stúlkur sem annað hvort flúðu eða var útskúfað af fjölskyldu sinni fyrir að vilja ekki láta umskera sig. V-Dagssamtökin berjast gegn ofbeldi á konum og stúlkum og er þessi dagur í dag til að vekja til umhugsunar um þessi mál. Ég mæli með að þeir sem hafa tíma í dag fari í óperuna og styrkja málefnið, en það er tilvalið að fara eftir fundinn okkar í dag.
Nadira
þriðjudagur, mars 01, 2005
The Swan
Ég ákvað um daginn að setjast niður og horfa á nýju þáttaröðina á Skjá1, The Swan. Ég meina það hvers konar rugl er þessi þáttur. Í fyrsta lagi er hann bara fyrir konur, í öðru lagi eru konurnar yfirleitt ósköp venjulegar en bara ekki sáttar við sjálfa sig, og í þriðja lagi er svo heil fegurðarsamkeppni í endanum á þáttaröðinni þar sem konurnar sem eru fallegustu svanirnir keppast um titilinn The Swan.
Þátturinn byrjaði á því að tvær konur fengu boð um að taka þátt í þessu prósessi. Þessar konur voru ósköp venjulegar. Að minnsta kosti ef þær voru svona óánægðar hefðu þær bara þurft að fara tvo mánuði í ræktina, nota góðar snyrtivörur og fá sér flotta klippingu eða e-ð. Meira að segja þá voru karlarnir þeirra .jög ánægðir með þær eins og þær voru.
Það voru teknar ,,fyrir myndir,, þar sem þær voru ófarðaðar og í svona ósköp gráum venjulegum nærfötum.
Jæja svo byrjar prósessið, Þær fara á hótel í þrjá mánuði þar sem þeim er bannað að kíkja í spegil svo allir speglar eru teknir. Svo fara þær í fitusog á rassinum, maganum, lærunum fá fyllingu í varir, nefinu er breytt svo voru meira að segja tannaðgerðir. Svo má ekki gleyma einkaþjálfara í ræktinni, ný hárgreiðsla, ný brjóst o.s.frv.
3 mánuðir líða og þá eru þær leiddar in í sal uppstrýlaðar í glæsilegum kvöldkjól, mikið málaðar og með nýja hárgreiðslu og öðruvísi líkama. Svo fá þær loksins að líta á sig í spegli.
Allir segja við "You are so beautiful" og þannig og þeim sjálfum finnst það. Auðvitað líta þær betur út en á ,,fyrir myndinni,, þar sem ekkert meik öp var notað, það getur falið allt.
Svo er gert upp á milli þessara tveggja kvenna sem segjast vera orðnar fallegar og sáttar við sjálfa sig. Ein af þeim fær að keppa um titilinn The Swan en ekki hin. Sem þýðir að konan sem fær ekki að fara í keppnina hlýtur að hugsa með "ok ég er orðin sæt, en ég er samt ekki nógu sæt eftir allt þetta prósess til að taka þátt í keppninni, svo ég hlýt að vera hræðileg" Allavega myndi ég halda að k0nur með svona lítið sjálfsmat hljóta að brotna niður við þessa tilkynningu að þær eru enn bara ekki nógu sætar (hver svo sem ákveður það).
Hvað finnst ykkur um þennan þátt?
Nadira
sunnudagur, febrúar 20, 2005
Klám og klámvæðing
Þriðja gleðikvöld ungliðahóps Femínistafélags Íslands
Þriðjudaginn 22. febrúar 2005
Kl. 20:00
Í Hinu húsinu
-Nýi salurinn í gamla pósthúsinu-
Sóley Stefánsdóttir
-Meðlimur í staðalímyndahópi FÍ-
og
Hjálmar Sigmarsson
-Meðlimur í karlahópi FÍ-
tala um klám og klámvæðingu
Trúbadorinn Þórir spilar og syngur
Umræður og veitingar
miðvikudagur, febrúar 16, 2005
PoppTíví
Mér finnst að stjórnendur PoppTíví þurfi að fara að taka meiri ábyrgð á því hvað er sýnt þar og sýna smá þroska. Þar eru allan daginn sýnd tónlistarmyndbönd sem eru mörg hver 100% klámvæðing. Myndböndin eru við lög sem innihalda texta á við þennan: “Komdu hórunni þinni á framfæri, ég kem henni í verð, af því ég þarf fjögur sjónvörp og Mercedes Benza, því sex hórur gera melludólg ríkan, ég borga tíkinni ekki neitt”. Þetta er úr laginu P.I.M.P með 50cent sem rappaði í Laugardalshöllinni í sumar. Það eru samt ekki bara myndböndin sem eru glötuð að mínu mati heldur einnig þættirnir og þá aðallega The Man Show og annar þáttur sem mig minnir að heiti Stripperella en hann fjallar um ofurbeib sem er leynilögga.
Ég horfði á The Man Show á mánudaginn og komst að því að hann er niðurlægjandi jafnt fyrir konur og karla. Þátturinn á að vera fyndinn en hann bara er það ekki! Því miður. Þannig að hann er ekkert nema bara niðurlægjandi. Samkvæmt þættinum eiga karlar bara að hafa gaman af því að drekka bjór, horfa á brjóst og íþróttir, stunda tilfinningalaust kynlíf og spila fjárhættuspil. Konur eiga hins vegar að vera lauslátar og til í allt, grannar, með stór brjóst og stinnan rass. Hér fyrir neðan eru nokkur atriði úr þættinum sem styðja þessa greiningu á hvernig konur og karla eigi að vera. Er þetta fyndið???
1. Þáttastjórnendur ræða um hvort ekki sé hægt að finna upp fjarstýringu sem virkar á konurnar þeirra þannig að hægt sé t.d. að ýta á pásu, spóla yfir túr og spóla til baka í upphaf samfara og ýta á repete þar.
2. Innslagið: How to get laid? Eða á íslensku: Hvernig áttu að fá að ríða?
Spurðu hana hvernig dagurinn hennar var
Þóstu hafa einhvern áhuga
Troddu honum inn
3. Spurningar úr sal, áhorfendur spyrja þáttastjórnendur ráða við vandamálum sínum. Ein af þremur spurningum hljómaði svona: Hvað má líða langur tími frá því ég fæ það þangað til ég get kveikt á íþróttarásinni? Svarið var: Hafðu kveikt á íþróttarásinni á meðan þið gerið það.
4. Um miðjan þátt kom langt atriði sem hét: Safn pirrandi kvenna og kom þar augljóslega í ljós hvernig konur eiga ekki að vera. Pirrandi konur eru þessar:
a. Blómasölukonur á veitingastöðum. Karlinn verður að kaupa rós handa konunni sem hann er með á stefnumótinu ef hann vill fá að ríða eftir matinn.
b. Fatafella sem hugsar bara um viðskiptin og setur takmarkanir og reglur eins og bannað að snerta og að borga þyrfti meira ef hún ætti að fara úr öllum fötunum.
c. Mamma. Konan sem leikur móðurina segir að þegar Jimmy fæddist hefði hann verið með svo lítið typpi að hún hefði haldið að hann væri stelpa, þetta var sem gefur að skilja mjög niðurlægjandi fyrir Jimmy. Þá fór mamman að segja hvað Adam hefði nú haft gaman af jazzballet á yngri árum og var mikið hlegið yfir því en það er greinilega það versta sem ungur strákur getur haft að áhugamáli, því dans er auðvitað bara fyrir stelpur og homma.
d. Stórglæsilegar og ofurfallegar konur sem eru svo með typpi þegar þær fara úr fötunum.
Þetta er ekki skemmtilegt sjónvarpsefni. Sýnið eitthvað annað!
Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir
Mér finnst að stjórnendur PoppTíví þurfi að fara að taka meiri ábyrgð á því hvað er sýnt þar og sýna smá þroska. Þar eru allan daginn sýnd tónlistarmyndbönd sem eru mörg hver 100% klámvæðing. Myndböndin eru við lög sem innihalda texta á við þennan: “Komdu hórunni þinni á framfæri, ég kem henni í verð, af því ég þarf fjögur sjónvörp og Mercedes Benza, því sex hórur gera melludólg ríkan, ég borga tíkinni ekki neitt”. Þetta er úr laginu P.I.M.P með 50cent sem rappaði í Laugardalshöllinni í sumar. Það eru samt ekki bara myndböndin sem eru glötuð að mínu mati heldur einnig þættirnir og þá aðallega The Man Show og annar þáttur sem mig minnir að heiti Stripperella en hann fjallar um ofurbeib sem er leynilögga.
Ég horfði á The Man Show á mánudaginn og komst að því að hann er niðurlægjandi jafnt fyrir konur og karla. Þátturinn á að vera fyndinn en hann bara er það ekki! Því miður. Þannig að hann er ekkert nema bara niðurlægjandi. Samkvæmt þættinum eiga karlar bara að hafa gaman af því að drekka bjór, horfa á brjóst og íþróttir, stunda tilfinningalaust kynlíf og spila fjárhættuspil. Konur eiga hins vegar að vera lauslátar og til í allt, grannar, með stór brjóst og stinnan rass. Hér fyrir neðan eru nokkur atriði úr þættinum sem styðja þessa greiningu á hvernig konur og karla eigi að vera. Er þetta fyndið???
1. Þáttastjórnendur ræða um hvort ekki sé hægt að finna upp fjarstýringu sem virkar á konurnar þeirra þannig að hægt sé t.d. að ýta á pásu, spóla yfir túr og spóla til baka í upphaf samfara og ýta á repete þar.
2. Innslagið: How to get laid? Eða á íslensku: Hvernig áttu að fá að ríða?
Spurðu hana hvernig dagurinn hennar var
Þóstu hafa einhvern áhuga
Troddu honum inn
3. Spurningar úr sal, áhorfendur spyrja þáttastjórnendur ráða við vandamálum sínum. Ein af þremur spurningum hljómaði svona: Hvað má líða langur tími frá því ég fæ það þangað til ég get kveikt á íþróttarásinni? Svarið var: Hafðu kveikt á íþróttarásinni á meðan þið gerið það.
4. Um miðjan þátt kom langt atriði sem hét: Safn pirrandi kvenna og kom þar augljóslega í ljós hvernig konur eiga ekki að vera. Pirrandi konur eru þessar:
a. Blómasölukonur á veitingastöðum. Karlinn verður að kaupa rós handa konunni sem hann er með á stefnumótinu ef hann vill fá að ríða eftir matinn.
b. Fatafella sem hugsar bara um viðskiptin og setur takmarkanir og reglur eins og bannað að snerta og að borga þyrfti meira ef hún ætti að fara úr öllum fötunum.
c. Mamma. Konan sem leikur móðurina segir að þegar Jimmy fæddist hefði hann verið með svo lítið typpi að hún hefði haldið að hann væri stelpa, þetta var sem gefur að skilja mjög niðurlægjandi fyrir Jimmy. Þá fór mamman að segja hvað Adam hefði nú haft gaman af jazzballet á yngri árum og var mikið hlegið yfir því en það er greinilega það versta sem ungur strákur getur haft að áhugamáli, því dans er auðvitað bara fyrir stelpur og homma.
d. Stórglæsilegar og ofurfallegar konur sem eru svo með typpi þegar þær fara úr fötunum.
Þetta er ekki skemmtilegt sjónvarpsefni. Sýnið eitthvað annað!
Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir
laugardagur, febrúar 12, 2005
Ég vil benda á viðtal við landlækni sem birtist í DV í gær.
Þar koma fram hryllilegar staðreyndir þess efnis m.a. að unglingstúlkur hafi verið þvingaðar til kynferðismaka til þess að komast inn í partý. Landlæknir hvetur femínistia til aðgerða.
Ég veit ekki alveg hversu rétt DV fer með það sem landlæknir hefur sagt, það hlýtur að teljast heiður að kallað sé á okkur til að bjarga þarna næstum heillri kynslóð, sem landlæknir kallar "klámkynslóðina".
En samt er þetta hið furðulegasta mál, við erum líklegasta ein hötuðustu samtök á Íslandi, fáum enga styrki frá hinu opinbera, en samt erum við þau samtök sem landlæknir kallar fyrst á til athafna.
Kjarni málsins hlýtur að vera sá að heimsmynd einhverja einstaklinga innan þessarar kynslóðar er stórlega brengluð. Stúlkum á grunnskólaaldri finnst jafnvel sjálfsagt að þær stundi endaþarmsmök þó svo þær hafi enga ánægju af og segja eins og landlæknir benti á, að þær verði að "venjast þessum fjanda".
Landlæknir segir síðan að femínistar ættu að hugsa meira út í þetta mál en gamla málshætti í dagbókum. Staðreyndin er sú að aðeins hefur verið talað um þessa málshætti á spjallinu á femínistavefnum, sem er auðvitað hið besta mál, einhverstaðar fer þá umræðan fram.
Það sem landlæknir áttar sig e.t.v. ekki á (sem er kannski frekar DV að kenna, ég veit það ekki) er að þetta hangir allt saman á sömu spýtunni.
Ef það þykir bara svaka sniðugt að stærsta prentfyrirtæki á landinu gefi út dagbók fyrir almennan markað með niðurlægjandi málsháttum um konur þá er ekki skrýtið að fólk leyfi sér að hugsa um konur á þennan sama niðurlægjandi hátt. Dropinn holar steininn.
Nú standa kannski einhverjir upp og segja að við höfum engan húmor fyrir þessu en prófum þá bara að snúa dæminu við og í staðinn fyrir að birta þarna einungis niðurlægjandi málshætti um konur, þá væru þarna bara niðurlægjandi málshættir um svart fólk, eða kannski bara rasistabrandarar. Hversu sorglegt væri þetta þá?
Ég held að allir femínistar, opinberir sem óopinberir, láti sig þetta hryllilega mál sem landlæknir talaði um, sig varða, alveg eins og öll önnur mál þar sem ójafnrétti kemur svona sterkt fram...að sjálfsögðu!
Kv.
Bryndís Björgvinsd.
Þar koma fram hryllilegar staðreyndir þess efnis m.a. að unglingstúlkur hafi verið þvingaðar til kynferðismaka til þess að komast inn í partý. Landlæknir hvetur femínistia til aðgerða.
Ég veit ekki alveg hversu rétt DV fer með það sem landlæknir hefur sagt, það hlýtur að teljast heiður að kallað sé á okkur til að bjarga þarna næstum heillri kynslóð, sem landlæknir kallar "klámkynslóðina".
En samt er þetta hið furðulegasta mál, við erum líklegasta ein hötuðustu samtök á Íslandi, fáum enga styrki frá hinu opinbera, en samt erum við þau samtök sem landlæknir kallar fyrst á til athafna.
Kjarni málsins hlýtur að vera sá að heimsmynd einhverja einstaklinga innan þessarar kynslóðar er stórlega brengluð. Stúlkum á grunnskólaaldri finnst jafnvel sjálfsagt að þær stundi endaþarmsmök þó svo þær hafi enga ánægju af og segja eins og landlæknir benti á, að þær verði að "venjast þessum fjanda".
Landlæknir segir síðan að femínistar ættu að hugsa meira út í þetta mál en gamla málshætti í dagbókum. Staðreyndin er sú að aðeins hefur verið talað um þessa málshætti á spjallinu á femínistavefnum, sem er auðvitað hið besta mál, einhverstaðar fer þá umræðan fram.
Það sem landlæknir áttar sig e.t.v. ekki á (sem er kannski frekar DV að kenna, ég veit það ekki) er að þetta hangir allt saman á sömu spýtunni.
Ef það þykir bara svaka sniðugt að stærsta prentfyrirtæki á landinu gefi út dagbók fyrir almennan markað með niðurlægjandi málsháttum um konur þá er ekki skrýtið að fólk leyfi sér að hugsa um konur á þennan sama niðurlægjandi hátt. Dropinn holar steininn.
Nú standa kannski einhverjir upp og segja að við höfum engan húmor fyrir þessu en prófum þá bara að snúa dæminu við og í staðinn fyrir að birta þarna einungis niðurlægjandi málshætti um konur, þá væru þarna bara niðurlægjandi málshættir um svart fólk, eða kannski bara rasistabrandarar. Hversu sorglegt væri þetta þá?
Ég held að allir femínistar, opinberir sem óopinberir, láti sig þetta hryllilega mál sem landlæknir talaði um, sig varða, alveg eins og öll önnur mál þar sem ójafnrétti kemur svona sterkt fram...að sjálfsögðu!
Kv.
Bryndís Björgvinsd.
miðvikudagur, febrúar 09, 2005
Kvenleg og karlleg gildi...
Nú er ég búin að vera að læra alveg heilmikið í skólanum um tvíhyggju og eðli í tengslum við umræðu um kyn. Um aldamótin 1900 spruttu upp miklar umræður um eðli kynjanna og var þetta mismunandi eðli staðfest með líffræðilegum og læknisfræðilegum rannsóknum hversu réttmætar sem þær nú voru. Samkvæmt þessu voru til dæmis eiginleikar karla: Rökvísi, skynsemi, vitsmunir og réttlæti. Eiginleikar kvenna voru þá: Órökvísi, umhyggja og þær stjórnuðust frekar af tilfinningum og innsæi en vitsmunalegri hugsun. Ekki ætla ég að segja til um hversu mikið eimir enn af þessum eðlis- og tvíhyggjuhugmyndum í dag en þó eru alls kyns hugmyndir ríkjandi um kynin sem enn er verið að reyna að útskýra með tilvísun til líffræðilegra eiginleika. Til dæmis er því í fyrsta lagi haldið fram að konur geti ekki bakkað í stæði og í öðru lagi er það útskýrt með tilvísun til hormóna.
Það að hægt sé að skipta eiginleikum í karllega og kvenlega finnst mér ekki skipta höfuðmáli heldur það að þeir eiginleikar sem taldir eru kvenlegir hafa ekki sama virðingarsess í þjóðfélaginu. Ef bara er litið til launa þá eru leikskólakennari með þriggja ára háskólamenntun og tölvunarfræðingur með þriggja ára háskólamenntun ekki með sömu laun og skiptir þá engu hvort það er karl eða kona sem gegna hvorri stöðunni fyrir sig. Það sem skiptir máli í þessu er að leikskólakennari vinnur með kvenleg gildi, uppeldi, tilfinningar, umönnun og umhyggju meðan tölvunarfræðingurinn vinnur með karlleg gildi rökhugsun og skynsemi og þar af leiðandi er leikskólakennarinn með miklu miklu lægri laun.
Þess vegna segi ég, er ekki kominn tími aftur á að femínistar vinni að því að upphefja þessi gildi sem talin eru kvenleg? Ég held ekki að jafnrétti náist með því að allir einbeiti sér aðeins að karllegum gildum því þjóðfélagið starfar ekki án leikskólakennara og hjúkrunarfræðinga. Forsendan fyrir því að fólk vilji samsama sig hinum kvenlegu eiginleikum og jafnvel velja sér starf sem inniheldur þá er að þeir verði hafnir til sömu virðingar og aðrir eiginleikar og gildi.
Hvað finnst ykkur???
Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir
Nú er ég búin að vera að læra alveg heilmikið í skólanum um tvíhyggju og eðli í tengslum við umræðu um kyn. Um aldamótin 1900 spruttu upp miklar umræður um eðli kynjanna og var þetta mismunandi eðli staðfest með líffræðilegum og læknisfræðilegum rannsóknum hversu réttmætar sem þær nú voru. Samkvæmt þessu voru til dæmis eiginleikar karla: Rökvísi, skynsemi, vitsmunir og réttlæti. Eiginleikar kvenna voru þá: Órökvísi, umhyggja og þær stjórnuðust frekar af tilfinningum og innsæi en vitsmunalegri hugsun. Ekki ætla ég að segja til um hversu mikið eimir enn af þessum eðlis- og tvíhyggjuhugmyndum í dag en þó eru alls kyns hugmyndir ríkjandi um kynin sem enn er verið að reyna að útskýra með tilvísun til líffræðilegra eiginleika. Til dæmis er því í fyrsta lagi haldið fram að konur geti ekki bakkað í stæði og í öðru lagi er það útskýrt með tilvísun til hormóna.
Það að hægt sé að skipta eiginleikum í karllega og kvenlega finnst mér ekki skipta höfuðmáli heldur það að þeir eiginleikar sem taldir eru kvenlegir hafa ekki sama virðingarsess í þjóðfélaginu. Ef bara er litið til launa þá eru leikskólakennari með þriggja ára háskólamenntun og tölvunarfræðingur með þriggja ára háskólamenntun ekki með sömu laun og skiptir þá engu hvort það er karl eða kona sem gegna hvorri stöðunni fyrir sig. Það sem skiptir máli í þessu er að leikskólakennari vinnur með kvenleg gildi, uppeldi, tilfinningar, umönnun og umhyggju meðan tölvunarfræðingurinn vinnur með karlleg gildi rökhugsun og skynsemi og þar af leiðandi er leikskólakennarinn með miklu miklu lægri laun.
Þess vegna segi ég, er ekki kominn tími aftur á að femínistar vinni að því að upphefja þessi gildi sem talin eru kvenleg? Ég held ekki að jafnrétti náist með því að allir einbeiti sér aðeins að karllegum gildum því þjóðfélagið starfar ekki án leikskólakennara og hjúkrunarfræðinga. Forsendan fyrir því að fólk vilji samsama sig hinum kvenlegu eiginleikum og jafnvel velja sér starf sem inniheldur þá er að þeir verði hafnir til sömu virðingar og aðrir eiginleikar og gildi.
Hvað finnst ykkur???
Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir
laugardagur, janúar 29, 2005
Hugmyndasamkeppni
Jæja allir ungir femínistar,
þá er tími til að leyfa listamanninum í ykkur að láta ljós sitt skína. Nú efnum við til hugmyndasamkeppni um flott lógó og/eða slagorð sem ungliðahópurinn getur staðið undir. Keppnin mun standa út febrúar og munum við tilkynna vinningshafa inn á þessari síðu. Það lógó sem vinnur mun svo væntanlega verða prentað á boli og merki sem verður svo selt. Eins og allar aðrar femínískar vörur er hægt að selja á okkar mánaðarlegu Hittingum sem og kannski annarsstaðar eins of á stórum Femínista Hittum á Sólon og í búðinni Oni.
Allar hugmyndir skulu verða sendar til Nadiru kna@hi.is fyrir 1.mars.
Think pink!
Kveðja Nadira
Jæja allir ungir femínistar,
þá er tími til að leyfa listamanninum í ykkur að láta ljós sitt skína. Nú efnum við til hugmyndasamkeppni um flott lógó og/eða slagorð sem ungliðahópurinn getur staðið undir. Keppnin mun standa út febrúar og munum við tilkynna vinningshafa inn á þessari síðu. Það lógó sem vinnur mun svo væntanlega verða prentað á boli og merki sem verður svo selt. Eins og allar aðrar femínískar vörur er hægt að selja á okkar mánaðarlegu Hittingum sem og kannski annarsstaðar eins of á stórum Femínista Hittum á Sólon og í búðinni Oni.
Allar hugmyndir skulu verða sendar til Nadiru kna@hi.is fyrir 1.mars.
Think pink!
Kveðja Nadira
föstudagur, janúar 28, 2005
Heimavinnandi femínisti?
Einhverntímann fyrir áramótin sat ég í tíma í Háskólanum með svona 50 öðrum í einum salanna í Háskólabíói. Verið var að fjalla um klám og í framhaldi af því spruttu upp umræður um femínisma. Eins og gengur og gerist eru sumir háværari en aðrir þannig að kennarinn var fljótur að loka umræðunni og halda áfram með efnið. Lokaorðin í umræðunni átti þó stúlka sem sagði: “En þessir femínistar eru bara að banna konum að vera heimavinnandi húsmæður og sjá um börnin sín.” Það hefði ábyggilega haft sömu áhrif á mig ef hún hefði staðið upp í miðri kennslustund, gengið að mér og hellt yfir mig ísköldu vatni í lítravís. Ég var furðulostin. Kennarinn var svo fljótur að drífa glærusýninguna sína áfram að enginn fékk rúm til að leiðrétta, já ég leyfi mér að fullyrða leiðrétta, þessa fullyrðingu samnemanda míns. Kannski eru núna til viðbótar 50 aðrir samnemar mínir sem standa í þeirri trú að femínistar fyrirlíti húsmæður. Ég vona ekki…
Femínistar hafa alla tíð unnið að því að opna möguleika fyrir konur en ekki loka á þá. Ef kona vill verða framkvæmdastjóri þá á hún að hafa möguleika á því, ef kona vill verða “ruslakarl” þá á hún að hafa möguleika á því, ef kona vill verða hárgreiðslumeistari á hún að hafa möguleika á því, ef kona vill verða heimavinnandi húsmóðir á hún að hafa möguleika á því!
Það sem gerst hefur á undanförnum áratugum er að konur hafa í auknum mæli fært sig inn á svið sem áður voru talin hæfa aðeins körlum. Þetta kemur fram í mörgu: Útrás kvenna á vinnumarkaðinn, í stjórnunarstöður, í raunvísindanám, í pólitík og svo framvegis. Karlar hafa hins vegar ekki sóst eftir því að færa sig inn á það svið sem áður var talið hæfa aðeins konum: Umönnun barna, hjúkrunarfræði, leikskólakennaranám, saumaskap og það að vera heimavinnandi húsfaðir. Kannski hefur þetta eitthvað með völd að gera, ef kona færir sig inn á karlasvið fær hún aukin völd, ef karl færir sig inn á kvennasvið missir hann völd. Hlutverk femínista í dag, og þá veit ég að margir eru sammála mér, er að auka völd og virðingu þeirra hlutverka sem talin eru kvenleg. Femínistar banna ekki konum að vera heimavinnandi, þvert á móti vinna femínistar að því að vekja fólk til umhugsunar um að það starf eigi að skipa alveg jafnan virðingar- og valdasess og önnur störf í þjóðfélaginu.
Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir
fimmtudagur, janúar 13, 2005
Kjólar og buxur, buxur og kjólar...
Hugmyndir fólks um hvort jafnrétti hefur verið náð eru margar og mismunandi. Sumir halda því fram að vegna þess að það sé komið á lagalega séð þá sé málið leyst. En hlutirnir eru ekki alltaf eins í orði og á borði. Þó konur og karlar séu jafn rétthá í lagalegum skilningi þarf það ekki að endurspeglast í hversdagslífinu. Einnig er athyglisvert hvernig þróunin að þessu svokallaða jafnrétti er tilkomin.
Fyrir eitt eða tvö hundruð árum síðan gengu konur í kjólum og karlar í buxum, í dag mega konur ganga í því sem áður var álitið karlmannsföt en það gildir ekki á hinn veginn. Konur aðlagast karllægum heimi, ganga í buxum, fara inn á svið sem áður voru aðeins talin við hæfi karla og það er talið gott og blessað. Jafnrétti felst sem sagt í því að vígja konur inn í heim karla hægt og rólega en alveg er látið vera að hampa kvenlegum gildum og það sem talið er kvenleg störf eða einkenni. Þora karlar að láta sjá sig í pilsi eða kjól? Kannski Einar Ágúst úr í júróvisjón um árið en þá er það upptalið. Það að karl bendli sig við eitthvað sem er yfirlýst kvenlegt er talið neikvætt og hann verður í flestum tilfellum sér til skammar. Konur mega vera karlmannlegar (alla veganna að miklu leyti) en karlar voga sér ekki að láta bendla sig við eitthvað kvenlegt því þá bíður karlmennska þeirra hnekki og þá eru þeir í vondum málum.
Um leið og við upphefjum allt sem tengist karllægum gildum og lítum niður á hin kvenlægu erum við að takmarka líf okkar. Við erum að takmarka möguleika okkar og hvað græðum við á því? Ekki mikið. Kannski þá fölsku hugmynd um að fyrst hlutirnir séu eins og þeir eru búnir að vera áratugum og öldum saman þá hljóti þeir að vera í lagi. Hefðir eða venjur eru ekki sterk rök og í raun ansi slöpp. Ekki miklar framfarir fólgnar í því að halda í gamlar kreddur til þess eins að halda í þær.
Karlmennska og kvenleiki verða rædd þriðjudaginn 18. janúar á uppákomu ungliðahóps femínistafélagsins í Hinu Húsinu klukkan 19:30 í nýja salnum (gamla pósthúsið).
Komið og tjáið ykkur og heyrið hvað aðrir eru að hugsa.
Svenni.
Hugmyndir fólks um hvort jafnrétti hefur verið náð eru margar og mismunandi. Sumir halda því fram að vegna þess að það sé komið á lagalega séð þá sé málið leyst. En hlutirnir eru ekki alltaf eins í orði og á borði. Þó konur og karlar séu jafn rétthá í lagalegum skilningi þarf það ekki að endurspeglast í hversdagslífinu. Einnig er athyglisvert hvernig þróunin að þessu svokallaða jafnrétti er tilkomin.
Fyrir eitt eða tvö hundruð árum síðan gengu konur í kjólum og karlar í buxum, í dag mega konur ganga í því sem áður var álitið karlmannsföt en það gildir ekki á hinn veginn. Konur aðlagast karllægum heimi, ganga í buxum, fara inn á svið sem áður voru aðeins talin við hæfi karla og það er talið gott og blessað. Jafnrétti felst sem sagt í því að vígja konur inn í heim karla hægt og rólega en alveg er látið vera að hampa kvenlegum gildum og það sem talið er kvenleg störf eða einkenni. Þora karlar að láta sjá sig í pilsi eða kjól? Kannski Einar Ágúst úr í júróvisjón um árið en þá er það upptalið. Það að karl bendli sig við eitthvað sem er yfirlýst kvenlegt er talið neikvætt og hann verður í flestum tilfellum sér til skammar. Konur mega vera karlmannlegar (alla veganna að miklu leyti) en karlar voga sér ekki að láta bendla sig við eitthvað kvenlegt því þá bíður karlmennska þeirra hnekki og þá eru þeir í vondum málum.
Um leið og við upphefjum allt sem tengist karllægum gildum og lítum niður á hin kvenlægu erum við að takmarka líf okkar. Við erum að takmarka möguleika okkar og hvað græðum við á því? Ekki mikið. Kannski þá fölsku hugmynd um að fyrst hlutirnir séu eins og þeir eru búnir að vera áratugum og öldum saman þá hljóti þeir að vera í lagi. Hefðir eða venjur eru ekki sterk rök og í raun ansi slöpp. Ekki miklar framfarir fólgnar í því að halda í gamlar kreddur til þess eins að halda í þær.
Karlmennska og kvenleiki verða rædd þriðjudaginn 18. janúar á uppákomu ungliðahóps femínistafélagsins í Hinu Húsinu klukkan 19:30 í nýja salnum (gamla pósthúsið).
Komið og tjáið ykkur og heyrið hvað aðrir eru að hugsa.
Svenni.
mánudagur, janúar 03, 2005
Heyrst hefur ...
- að á dögunum hafi verið stofnað femínistafélag framhaldsskólanema. Nafnið er enn á huldu en undirbúningur vel á veg kominn.
- að ungliðahópurinn muni standa fyrir Ungmennahittingi í Hinu Húsinu í hverjum mánuði í vetur.
- að öllum er velkomið að hafa samband og taka þátt í femínísku starfi.
- að áramótaskaupið hafi verið laumu-femínískt.
Eva
miðvikudagur, desember 15, 2004
Hollenskar konur vilja þægileg nærföt fremur en æsandi
Konur í Hollandi kjósa nærföt sem eru þægileg fremur en æsandi. Flestar fá skipt æsandi undirfötum sem þær fá í jólagjöf og velja sér í staðinn venjulegri og efnismeiri nærbuxur og brjóstahaldara. Er þetta niðurstaða könnunar sem hollenska fyrirtækið Body Fashion Promotion hefur gert.
Fulltrúi fyrirtækisins sagði að þótt flestir karlmenn virðist halda að það gleðji konur að fá æsandi undirföt sé raunin sú að konunum finnist það alls ekki sérlega skemmtilegt.
Frá þessu greinir Ananova.com.
Framkvæmdastjóri alþjóðasviðs nærfataframleiðandans Triumph, Rob Brand, segir:
„Maður sem er að kaupa nærföt á konuna sína eða kærustuna velur yfirleitt ekki eitthvað sem hann heldur að hún verði ánægð með heldur velur hann föt sem hann langar til að sjá hana í. Flestir karlmenn velja djúprauðan lit, sem þeim finnst greinilega fallegur. En konur eru annarrar skoðunar ... Það fer ekki á milli mála að á veturna vilja þær svart.“
Þessi frétt er á fann ég á http://www mbl.is rétt í þessu.
Það skyldi þó aldrei vera að g-strengir (tannþræðir, sjálfskeinarar) séu beinlínis óþægilegir. –Þetta viðurkenna hollenskar konur. Af hverju þræta aðrar konur þá fyrir að þessi “klæðnaður” sé þægilegur og segja svo að “það venjist”. Varla eru þær allar masókistar. Af hverju að venjast sársauka ? Ástæðan er einföld og flestir vissu svarið í upphafi.
– Athyglin þykir eftirsóknarverð og okkur er kennt frá blautu barnsbeini að kynlíf selji. Þess vegna eru til pils sem líta út eins og hárteygjur í barnafatadeild Hagkaupa. Þess vegna eru börn gerð að kynverum.
- Hver mundi í alvöru taka óþægilegan sjálfskeinara fram yfir þægilegar “ömmunaríur” ?
Brynja Halldórsd.
Konur í Hollandi kjósa nærföt sem eru þægileg fremur en æsandi. Flestar fá skipt æsandi undirfötum sem þær fá í jólagjöf og velja sér í staðinn venjulegri og efnismeiri nærbuxur og brjóstahaldara. Er þetta niðurstaða könnunar sem hollenska fyrirtækið Body Fashion Promotion hefur gert.
Fulltrúi fyrirtækisins sagði að þótt flestir karlmenn virðist halda að það gleðji konur að fá æsandi undirföt sé raunin sú að konunum finnist það alls ekki sérlega skemmtilegt.
Frá þessu greinir Ananova.com.
Framkvæmdastjóri alþjóðasviðs nærfataframleiðandans Triumph, Rob Brand, segir:
„Maður sem er að kaupa nærföt á konuna sína eða kærustuna velur yfirleitt ekki eitthvað sem hann heldur að hún verði ánægð með heldur velur hann föt sem hann langar til að sjá hana í. Flestir karlmenn velja djúprauðan lit, sem þeim finnst greinilega fallegur. En konur eru annarrar skoðunar ... Það fer ekki á milli mála að á veturna vilja þær svart.“
Þessi frétt er á fann ég á http://www mbl.is rétt í þessu.
Það skyldi þó aldrei vera að g-strengir (tannþræðir, sjálfskeinarar) séu beinlínis óþægilegir. –Þetta viðurkenna hollenskar konur. Af hverju þræta aðrar konur þá fyrir að þessi “klæðnaður” sé þægilegur og segja svo að “það venjist”. Varla eru þær allar masókistar. Af hverju að venjast sársauka ? Ástæðan er einföld og flestir vissu svarið í upphafi.
– Athyglin þykir eftirsóknarverð og okkur er kennt frá blautu barnsbeini að kynlíf selji. Þess vegna eru til pils sem líta út eins og hárteygjur í barnafatadeild Hagkaupa. Þess vegna eru börn gerð að kynverum.
- Hver mundi í alvöru taka óþægilegan sjálfskeinara fram yfir þægilegar “ömmunaríur” ?
Brynja Halldórsd.
mánudagur, desember 06, 2004
Hæ öll saman.
Ég mæli hér með sérstakri bíómynd sem þið ættuð að sjá.
Tala nú ekki um ef einhver er að læra um þessa atburði í sögutíma. En þetta er myndin Iron Jawed Angels sem fjallar um súffragetturnar í Bandaríkjunum og baráttu þeirra fyrir kosningarétti.
Þessi mynd er ofan á að vera áhugaverð þá er hún mjög vel leikin, myndatakan flott og falleg tónlist.
En í stuttu máli fjallar myndin um það að Alice Paul (Hilary Swank) og Lucy Burns (Frances O’Connor) stíga út úr hinni eiginlega kvennahreyfingu og stofna sína eigin hreyfingu sem öðrum fannst öfgakennd.
En konur sem tóku þátt í hreyfingu þeirra gáfust aldrei upp, stóðu útí hvaða veðri sem er fyrir utan hvíta húsið til að mótmæla og lentu meðal annars í fangelsi þar sem var farið ótrúlega illa með þær. Þar fóru þær í hungur verkfall og voru mataðar með valdi. Vegna þess hve erfitt var að mata þær fékk myndin þetta nafn “Iron Jawed Angels”.
Það voru ekki bara menn sem stóðu í vegi þeirra heldur einnig eldri íhaldssamari femínistar með Carrie Chapman (Angelica Houston) í fararbroddi sem leist illa á hinar ungu og öfgafullu. Þessar konur þurfa að læra að vinna saman.
Svo má ekki gleyma því að á meðan á öllu þessu stendur er einnig stríð í gangi svo ekki bætir það úr skák.
En ég vil ekki segja of mikið um myndina, hér eru tveir linkar um myndina:
http://iron-jawed-angels.com/
http://www.hbo.com/films/ironjawedangels/
Ég skrifa svo eitthvað meira inn á skemmtilegu síðuna okkar seinna.
Keep up the good work
Nadira
Ég mæli hér með sérstakri bíómynd sem þið ættuð að sjá.
Tala nú ekki um ef einhver er að læra um þessa atburði í sögutíma. En þetta er myndin Iron Jawed Angels sem fjallar um súffragetturnar í Bandaríkjunum og baráttu þeirra fyrir kosningarétti.
Þessi mynd er ofan á að vera áhugaverð þá er hún mjög vel leikin, myndatakan flott og falleg tónlist.
En í stuttu máli fjallar myndin um það að Alice Paul (Hilary Swank) og Lucy Burns (Frances O’Connor) stíga út úr hinni eiginlega kvennahreyfingu og stofna sína eigin hreyfingu sem öðrum fannst öfgakennd.
En konur sem tóku þátt í hreyfingu þeirra gáfust aldrei upp, stóðu útí hvaða veðri sem er fyrir utan hvíta húsið til að mótmæla og lentu meðal annars í fangelsi þar sem var farið ótrúlega illa með þær. Þar fóru þær í hungur verkfall og voru mataðar með valdi. Vegna þess hve erfitt var að mata þær fékk myndin þetta nafn “Iron Jawed Angels”.
Það voru ekki bara menn sem stóðu í vegi þeirra heldur einnig eldri íhaldssamari femínistar með Carrie Chapman (Angelica Houston) í fararbroddi sem leist illa á hinar ungu og öfgafullu. Þessar konur þurfa að læra að vinna saman.
Svo má ekki gleyma því að á meðan á öllu þessu stendur er einnig stríð í gangi svo ekki bætir það úr skák.
En ég vil ekki segja of mikið um myndina, hér eru tveir linkar um myndina:
http://iron-jawed-angels.com/
http://www.hbo.com/films/ironjawedangels/
Ég skrifa svo eitthvað meira inn á skemmtilegu síðuna okkar seinna.
Keep up the good work
Nadira
fimmtudagur, desember 02, 2004
Karlar eru körlum verstir
Ég las í bók um daginn sögu um mann skrifaða af syni hans. Faðirinn hafði verið heilbrigðið uppmálað, í góðu formi, hófmaður á allan hátt og allt í besta lagi. Það er þangað til hann lést „óvænt“ úr krabbameini.
Honum hafði verið kennt að sannur karlmaður horfir fram hjá sársaukanum og tekur hann út fyrir liðið eða þá ættjörðina. Fyrir honum var það skylda karlmanns að sjá fyrir fjölskyldu sinni sama hvað gengur á. Það fólst meðal annars í því að vinna mikið og fórna sér fyrir fyrir fjölskylduna á alla hátt. Faðirinn stærði sig af því að hafa aldrei látið smá kvef eða veikindi hindra sig í að mæta til vinnu.
Þegar hann byrjaði að eiga í vandræðum með hægðirnar notaði hann hægðarlyf, þegar hann tók eftir blóði í þeim taldi hann sér trú um að það væru leifar af tómötum eða einhverju álíka. Þegar hann loksins þoldi ekki meir og leitaði til læknis var það of seint. Hann dó með ársveikindaleyfi uppsafnað.
Forréttindi karlmenskunnar eru dýrkeypt. Styttri líftími, léleg heilsa, tilfinningagrunn sambönd og minni tími með ástvinum fylgja pakkanum. Að meðaltali lifa karlar sjö árum styttra en konur. Karlar neyta áfengis og tóbaks í meira mæli en konur sem veldur aukinni sjúkdómahættu og slæmri heilsu og ofan á þetta þá leita þeir síður læknishjálpar þegar eitthvað bjátar á. Karlar eiga frekar til að taka þátt í ofbeldisverkum og áhættuhegðun heldur en konur.
Karlennskuímyndin innrætir körlum að fela sársauka sinn og takast ekki á við hann.
Þetta finnst mér ansi góður punktur. Karlar þurfa að gera sér grein fyrir óheilbrigðri karlmennskuhegðun sinni. Þeir þurfa að gera sér grein fyrir skaðanum sem þeir eru að gera öðrum og sjálfum sér og meta hvort kostnaður karlmennskunnar sé hennar virði.
Sveinn Guðmundsson.
Ég las í bók um daginn sögu um mann skrifaða af syni hans. Faðirinn hafði verið heilbrigðið uppmálað, í góðu formi, hófmaður á allan hátt og allt í besta lagi. Það er þangað til hann lést „óvænt“ úr krabbameini.
Honum hafði verið kennt að sannur karlmaður horfir fram hjá sársaukanum og tekur hann út fyrir liðið eða þá ættjörðina. Fyrir honum var það skylda karlmanns að sjá fyrir fjölskyldu sinni sama hvað gengur á. Það fólst meðal annars í því að vinna mikið og fórna sér fyrir fyrir fjölskylduna á alla hátt. Faðirinn stærði sig af því að hafa aldrei látið smá kvef eða veikindi hindra sig í að mæta til vinnu.
Þegar hann byrjaði að eiga í vandræðum með hægðirnar notaði hann hægðarlyf, þegar hann tók eftir blóði í þeim taldi hann sér trú um að það væru leifar af tómötum eða einhverju álíka. Þegar hann loksins þoldi ekki meir og leitaði til læknis var það of seint. Hann dó með ársveikindaleyfi uppsafnað.
Forréttindi karlmenskunnar eru dýrkeypt. Styttri líftími, léleg heilsa, tilfinningagrunn sambönd og minni tími með ástvinum fylgja pakkanum. Að meðaltali lifa karlar sjö árum styttra en konur. Karlar neyta áfengis og tóbaks í meira mæli en konur sem veldur aukinni sjúkdómahættu og slæmri heilsu og ofan á þetta þá leita þeir síður læknishjálpar þegar eitthvað bjátar á. Karlar eiga frekar til að taka þátt í ofbeldisverkum og áhættuhegðun heldur en konur.
Karlennskuímyndin innrætir körlum að fela sársauka sinn og takast ekki á við hann.
Þetta finnst mér ansi góður punktur. Karlar þurfa að gera sér grein fyrir óheilbrigðri karlmennskuhegðun sinni. Þeir þurfa að gera sér grein fyrir skaðanum sem þeir eru að gera öðrum og sjálfum sér og meta hvort kostnaður karlmennskunnar sé hennar virði.
Sveinn Guðmundsson.
mánudagur, nóvember 29, 2004
Til skemmtunar og hugleiðinga leyfi mér að birta hér bréf sem vinkona mín sendi framkvæmdastjóra þess fyrirtækis sem flytur inn Yorkie.
----------------------------------
Til að gleðja þá sem auk mín kynnu að hafa furðað sig á Yorkie súkkulaðinu sem er hvorki ætlað stelpum né kellingum birti ég hér póst sem ég sendi framkvæmdastjóra Danóls, fyrirtækisins sem flytur súkkulaðið inn, á dögunum. Hann svaraði mér um hæl og var hinn almennilegasti í alla staði en kaus þó að láta svarið við spuringunni sem ég varpa fram í lok bréfsins liggja á milli hluta.
Mér skilst að "ekki fyrir kellingar" hafi nú vikið fyrir "ekki fyrir stelpur". Það er svo matsatriði hvort breytt orðalag skipti nokkru máli.
Sæll Einar,
mig langar að koma á framfæri óánægju minni varðandi Yorkie súkkulaðið sem fyrirtæki þitt flytur inn og auglýsir nú undir slagorðinu "ekki fyrir kellingar".
Gott að vita, ég mun þá ekki gefa ömmu minni þetta súkkulaði.
Á umbúðunum utan um súkkulaðið stendur reyndar "not for girls" en enska orðið girl þýðir stúlka eða stelpa ekki kelling. Þetta hefur eitthvað misfarist í þýðingunni hjá ykkur. Eða getur verið að stelpa hafi ekki þótt nógu niðurlægjandi orð til að nota?
Ég mun allavega gegna og ekki heldur gefa neinum stelpum sem ég þekki súkkulaðið ykkar.
Sjálf er ég kona og því ætti ég tæknilega að mega borða það en ég mun samt ekki gera það. Þannig kýs ég að sýna samhug með kynsystrum mínum (stelpunum og kellingunum).
Þú ert kannski búinn að átta þig á þegar hér er við sögu komið, Einar, að mér finnast auglýsingar eins og þær sem þitt fyrirtæki stendur fyrir lykta af karlrembu og finnst að á árinu 2004 ættu flestir að vera sammála því að karlremba sé ekki af hinu góða. Eða hvað?
Mér þætti vænt um að fá frá þér svar þar sem þú gætir útlistað fyrir mér ástæður þess að Danól kýs að stunda sölu á vöru sem þeirri sem umræðir.
Staðreyndin er sú að helmingur Íslendinga eru konur og sá helmingur er illilega niðurlægður þegar honum er bent á að halda sig frá vissum vörutegundum, kynferðis síns vegna.
Sú var tíðin að frumbyggjar Ástralíu voru réttdræpir hvar sem þeir fóru og svartir í Bandaríkjunum máttu ekki ganga inn í hvaða byggingar sem var. Þessum hugsunarhætti var ekki breytt með því að ítreka enn frekar muninn á hvítum og lituðum með fyndnum súkkulaðiauglýsingum og það er deginum ljósara að það sama gildir um kynjamisrétti.
Svo ég spyr í fullri alvöru Einar, myndirðu nokkurn tíma íhuga að aulýsa varning með slagorðinu "ekki fyrir svertingja"?
Með ósk um svar,
Eyrún Ólöf Sigurðardóttir.
--------------------------------------
ábyrgð: Bryndís Björgvinsd.
----------------------------------
Til að gleðja þá sem auk mín kynnu að hafa furðað sig á Yorkie súkkulaðinu sem er hvorki ætlað stelpum né kellingum birti ég hér póst sem ég sendi framkvæmdastjóra Danóls, fyrirtækisins sem flytur súkkulaðið inn, á dögunum. Hann svaraði mér um hæl og var hinn almennilegasti í alla staði en kaus þó að láta svarið við spuringunni sem ég varpa fram í lok bréfsins liggja á milli hluta.
Mér skilst að "ekki fyrir kellingar" hafi nú vikið fyrir "ekki fyrir stelpur". Það er svo matsatriði hvort breytt orðalag skipti nokkru máli.
Sæll Einar,
mig langar að koma á framfæri óánægju minni varðandi Yorkie súkkulaðið sem fyrirtæki þitt flytur inn og auglýsir nú undir slagorðinu "ekki fyrir kellingar".
Gott að vita, ég mun þá ekki gefa ömmu minni þetta súkkulaði.
Á umbúðunum utan um súkkulaðið stendur reyndar "not for girls" en enska orðið girl þýðir stúlka eða stelpa ekki kelling. Þetta hefur eitthvað misfarist í þýðingunni hjá ykkur. Eða getur verið að stelpa hafi ekki þótt nógu niðurlægjandi orð til að nota?
Ég mun allavega gegna og ekki heldur gefa neinum stelpum sem ég þekki súkkulaðið ykkar.
Sjálf er ég kona og því ætti ég tæknilega að mega borða það en ég mun samt ekki gera það. Þannig kýs ég að sýna samhug með kynsystrum mínum (stelpunum og kellingunum).
Þú ert kannski búinn að átta þig á þegar hér er við sögu komið, Einar, að mér finnast auglýsingar eins og þær sem þitt fyrirtæki stendur fyrir lykta af karlrembu og finnst að á árinu 2004 ættu flestir að vera sammála því að karlremba sé ekki af hinu góða. Eða hvað?
Mér þætti vænt um að fá frá þér svar þar sem þú gætir útlistað fyrir mér ástæður þess að Danól kýs að stunda sölu á vöru sem þeirri sem umræðir.
Staðreyndin er sú að helmingur Íslendinga eru konur og sá helmingur er illilega niðurlægður þegar honum er bent á að halda sig frá vissum vörutegundum, kynferðis síns vegna.
Sú var tíðin að frumbyggjar Ástralíu voru réttdræpir hvar sem þeir fóru og svartir í Bandaríkjunum máttu ekki ganga inn í hvaða byggingar sem var. Þessum hugsunarhætti var ekki breytt með því að ítreka enn frekar muninn á hvítum og lituðum með fyndnum súkkulaðiauglýsingum og það er deginum ljósara að það sama gildir um kynjamisrétti.
Svo ég spyr í fullri alvöru Einar, myndirðu nokkurn tíma íhuga að aulýsa varning með slagorðinu "ekki fyrir svertingja"?
Með ósk um svar,
Eyrún Ólöf Sigurðardóttir.
--------------------------------------
ábyrgð: Bryndís Björgvinsd.
fimmtudagur, nóvember 25, 2004
Eftirfarandi pistill er ræða sem ég hélt í Kringlunni þegar Kvenréttindafélag Íslands hélt ræðumaraþon kvenna þann 23.-24. október síðastliðinn.
Mig hefur lengi dreymt um að vera þula. Þið vitið ein af þessum huggulegu dömum eða örfáu herrum sem birtast á skjánum á hverju kvöldi og segja manni hvað verður á dagskrá. Nú maður hlustar á þuluna og getur síðan spurt sjálfa sig: Langar mig, eða langar mig ekki að horfa á sjónvarpið í kvöld?
Ég er að hugsa um að láta þennan draum minn rætast hér í dag.
Góðan daginn góðir landsmenn og velkomnir að skjánum. Dagskráin í dag hefst á efni fyrir yngstu kynslóðina. Fyrsti þátturinn er vinsælasti þátturinn í dag, japönsk teiknimynd sem auðvitað er stútfull af ofbeldi því eins og við vitum er engin teiknimynd án ofbeldis. Næst kemur sívinsæll ofbeldisþáttur frá 9. áratugnum um karlmenn sem allir eru vöðvabúnt og kalla sig Masters of the universe. Að lokum er svo barnfóstrukúbburinn, þáttur um hressar táningsstúlkur sem passa börn og tala um sæta stráka.
Strax að loknum barnaefni taka svo við fréttir og veður.
Stöldrum aðeins við hérna… Mig hefur reyndar alltaf líka dreymt um að vera fréttaþula, spurning hvort ég slái ekki bara tvær flugur í einu höggi hér í dag og láti þann draum rætast líka.
Í fréttum er þetta helst:
Maður á þrítugsaldri var í dag sýknaður í héraðsdómi af ákæru um nauðgun þar sem ekki þótti sýnt að stúlkan sem lagði fram ákæruna hefði í raun sagt nei.
Formaður stærsta stjórnmálaafls á Íslandi hefur ekki áhyggjur af slæmri útkomu kvenna í prófkjöri flokksins. Hann segir prófkjörið fara fram á einstaklingsgrundvelli og kyn þar ekki skipta máli. Hann segir þó konur verða að standa betur saman innan flokksins.
Launanefnd sveitafélaganna sér ekki ástæðu til að hækka laun grunnskólakennara þar sem karlmenn eru mjög fáir í stéttinni.
…og þá aftur yfir í hlutverk þulunnar.
Eftir fréttir verða sýndir tveir bandarískir gamanþættir. Báðir þættirnir fjalla um það sama. Aðalsöguhetjan er feitur, ósjálfbjarga og barnalegur karl. Hann er svo giftur gullfallegri konu sem er ofurmamma en getur stundum orðið soldið þreytandi með tuðinu í sér. Eiginkonan kemst þó ekki í hálfkvisti við tengdamömmuna sem kemur reglulega í heimsókn og gerir karlinum gramt í geði með stöðugum útásetningum og með því að láta hann stússast hitt og þetta meðan hann gæti verið að drekka bjór og horfa ruðning. Karlinn segir svo alls kyns brandara um hvað gerist ef konan lætur hann vaska upp eða neitar honum um kynlíf!
Klukkan 21 hefst svo veruleikaþátturinn: Americas next top sexbomb en hann hefur átt gríðarlegum vinsældum að fagna um allan heim síðan hann hóf göngu sína og það er ekki síst að þakka stjórnanda þáttarins sem er Pamela Spears. Í þættinum keppast 12 ungar stúlkur um titilinn en þær þurfa að keppa í ýmsum þrautum svo sem að bjarga heiminum á bikiníi einum klæða og með kynþokkann einn að vopni. Ein stúlka fellur úr keppni í viku hverri en sjónvarpsáhorfendur geta haft áhrif á niðurstöðuna með símakosningu þar sem þeir styðja sína bombu.
Þegar kynbomburnar hafa lokið sér af er komið að umræðuþættinum Gullkálfurinn. Þar fær Jón Jónsson til sín valda gesti að tala um stjórnmál og atvinnulíf þjóðarinnar allrar. Í þættinum í kvöld verður talað um málefni Kópavogs í tilefni af ört vaxandi byggð í Kópavogi, miðju höfuðborgarsvæðisins. Jón mun fá til sín sömu viðmælendur og voru í blaði um Kópavog sem nýverið var dreift á öll heimili höfuðbogarsvæðisins. (Innskot: hér fletti ég í gegnum og blaðið og benti á myndirnar og greinarnar sem þar voru). En það eru bæjarstjórnarkarlinn, hinn bæjarstjórnarkarlinn, arkitektakarlinn, skólakarlinn, bankakarlinn, bakarakarlinn, kirkjukarlinn, íþróttakarlinn, bílakarlinn, pönkkarlinn og Bykokarlinn. Eins og við vitum öll þá vill Gullkálfurinn spegla raunveruleikann eins og hann er, því hljóta engar konur að búa í Kópavogi.
Kvikmynd kvöldsins er harðhausamyndin Explosion in the sunset. Myndin fjallar um sálarlausan sprengjufræðing, leikinn af Bruce Willis, sem vikið hafði verið úr bandaríska hernum en nú hótar að sprengja upp neðanjarðarlest og grunnskóla í New York fyrir sólarlag ef lögreglumaður (Keanu Reeves) sem kom upp um spillingu hans innan hersins getur ekki leyst ákveðnar þrautir fyrir þann tíma. Lögreglumaðurinn sem sjálfur á við áfengisvanda og ofbeldishneigð að stríða gerir sitt besta til að leysa þrautirnar en á vegi hans verða hver þokkadísin á fætur sem fær ekki staðist. Það eru þær Halle Berry, Lucy Lu og Angelinu Jolie sem tæla hann. Hörkuspennandi, ofbeldisfull og sexí mynd.
Um miðnætti verða svo dagskrárlok og verða þá spiluð tónlistarmyndbönd þar til barnaefni hefst á morgun. Engum þarf því að leiðast og horfa á stillimynd því fullklæddir karlar munu syngja og rappa meðan hópur af bikiníklæddum konum mun hrista rassinn framan í myndavélina.
Nú getið þið ákveðið hvort ykkur langar, eða langar ekki að horfa á sjónvarpið í kvöld.
Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir
Mig hefur lengi dreymt um að vera þula. Þið vitið ein af þessum huggulegu dömum eða örfáu herrum sem birtast á skjánum á hverju kvöldi og segja manni hvað verður á dagskrá. Nú maður hlustar á þuluna og getur síðan spurt sjálfa sig: Langar mig, eða langar mig ekki að horfa á sjónvarpið í kvöld?
Ég er að hugsa um að láta þennan draum minn rætast hér í dag.
Góðan daginn góðir landsmenn og velkomnir að skjánum. Dagskráin í dag hefst á efni fyrir yngstu kynslóðina. Fyrsti þátturinn er vinsælasti þátturinn í dag, japönsk teiknimynd sem auðvitað er stútfull af ofbeldi því eins og við vitum er engin teiknimynd án ofbeldis. Næst kemur sívinsæll ofbeldisþáttur frá 9. áratugnum um karlmenn sem allir eru vöðvabúnt og kalla sig Masters of the universe. Að lokum er svo barnfóstrukúbburinn, þáttur um hressar táningsstúlkur sem passa börn og tala um sæta stráka.
Strax að loknum barnaefni taka svo við fréttir og veður.
Stöldrum aðeins við hérna… Mig hefur reyndar alltaf líka dreymt um að vera fréttaþula, spurning hvort ég slái ekki bara tvær flugur í einu höggi hér í dag og láti þann draum rætast líka.
Í fréttum er þetta helst:
Maður á þrítugsaldri var í dag sýknaður í héraðsdómi af ákæru um nauðgun þar sem ekki þótti sýnt að stúlkan sem lagði fram ákæruna hefði í raun sagt nei.
Formaður stærsta stjórnmálaafls á Íslandi hefur ekki áhyggjur af slæmri útkomu kvenna í prófkjöri flokksins. Hann segir prófkjörið fara fram á einstaklingsgrundvelli og kyn þar ekki skipta máli. Hann segir þó konur verða að standa betur saman innan flokksins.
Launanefnd sveitafélaganna sér ekki ástæðu til að hækka laun grunnskólakennara þar sem karlmenn eru mjög fáir í stéttinni.
…og þá aftur yfir í hlutverk þulunnar.
Eftir fréttir verða sýndir tveir bandarískir gamanþættir. Báðir þættirnir fjalla um það sama. Aðalsöguhetjan er feitur, ósjálfbjarga og barnalegur karl. Hann er svo giftur gullfallegri konu sem er ofurmamma en getur stundum orðið soldið þreytandi með tuðinu í sér. Eiginkonan kemst þó ekki í hálfkvisti við tengdamömmuna sem kemur reglulega í heimsókn og gerir karlinum gramt í geði með stöðugum útásetningum og með því að láta hann stússast hitt og þetta meðan hann gæti verið að drekka bjór og horfa ruðning. Karlinn segir svo alls kyns brandara um hvað gerist ef konan lætur hann vaska upp eða neitar honum um kynlíf!
Klukkan 21 hefst svo veruleikaþátturinn: Americas next top sexbomb en hann hefur átt gríðarlegum vinsældum að fagna um allan heim síðan hann hóf göngu sína og það er ekki síst að þakka stjórnanda þáttarins sem er Pamela Spears. Í þættinum keppast 12 ungar stúlkur um titilinn en þær þurfa að keppa í ýmsum þrautum svo sem að bjarga heiminum á bikiníi einum klæða og með kynþokkann einn að vopni. Ein stúlka fellur úr keppni í viku hverri en sjónvarpsáhorfendur geta haft áhrif á niðurstöðuna með símakosningu þar sem þeir styðja sína bombu.
Þegar kynbomburnar hafa lokið sér af er komið að umræðuþættinum Gullkálfurinn. Þar fær Jón Jónsson til sín valda gesti að tala um stjórnmál og atvinnulíf þjóðarinnar allrar. Í þættinum í kvöld verður talað um málefni Kópavogs í tilefni af ört vaxandi byggð í Kópavogi, miðju höfuðborgarsvæðisins. Jón mun fá til sín sömu viðmælendur og voru í blaði um Kópavog sem nýverið var dreift á öll heimili höfuðbogarsvæðisins. (Innskot: hér fletti ég í gegnum og blaðið og benti á myndirnar og greinarnar sem þar voru). En það eru bæjarstjórnarkarlinn, hinn bæjarstjórnarkarlinn, arkitektakarlinn, skólakarlinn, bankakarlinn, bakarakarlinn, kirkjukarlinn, íþróttakarlinn, bílakarlinn, pönkkarlinn og Bykokarlinn. Eins og við vitum öll þá vill Gullkálfurinn spegla raunveruleikann eins og hann er, því hljóta engar konur að búa í Kópavogi.
Kvikmynd kvöldsins er harðhausamyndin Explosion in the sunset. Myndin fjallar um sálarlausan sprengjufræðing, leikinn af Bruce Willis, sem vikið hafði verið úr bandaríska hernum en nú hótar að sprengja upp neðanjarðarlest og grunnskóla í New York fyrir sólarlag ef lögreglumaður (Keanu Reeves) sem kom upp um spillingu hans innan hersins getur ekki leyst ákveðnar þrautir fyrir þann tíma. Lögreglumaðurinn sem sjálfur á við áfengisvanda og ofbeldishneigð að stríða gerir sitt besta til að leysa þrautirnar en á vegi hans verða hver þokkadísin á fætur sem fær ekki staðist. Það eru þær Halle Berry, Lucy Lu og Angelinu Jolie sem tæla hann. Hörkuspennandi, ofbeldisfull og sexí mynd.
Um miðnætti verða svo dagskrárlok og verða þá spiluð tónlistarmyndbönd þar til barnaefni hefst á morgun. Engum þarf því að leiðast og horfa á stillimynd því fullklæddir karlar munu syngja og rappa meðan hópur af bikiníklæddum konum mun hrista rassinn framan í myndavélina.
Nú getið þið ákveðið hvort ykkur langar, eða langar ekki að horfa á sjónvarpið í kvöld.
Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir
laugardagur, nóvember 20, 2004
Vændi
Á Íslandi er vændi til framfærslu bannað með lögum. Á hinum Norðurlöndunum er vændi hinsvegar ekki bannað en það er langt frá því að vera samþykkt eða viðurkennt. Svíar hafa hinsvegar tekið þá stefnu að refsa kaupendum vændis með því að gera kaup að vændi að lögbroti.
Vændi er alvarlegt félagslegt vandamál sem samfélagið þarf að takast á við. Það er hinsvegar ekki allir sammála hvernig taka á því vandamáli. Ýmsir hópar vilja ekki líta á vændi sem vandamál og finnst að samþykkja eigi vændi. Þeirra á meðal eru Frjálshyggjumenn.
Eftirfarandi er úr stefnuskrá Frjálshyggjunar:
Vændi skal vera leyft. Kynlíf er heimilt. Peningagreiðslur á milli manna eru heimilar. Kynlíf gegn greiðslu á einnig að vera heimilt…………Það er órökrétt að telja vændi ekki vera val vændiskvenna og vilja banna það, því valkosturinn, að fá ekki tekjurnar, geti verið svo slæmur. Sá sem vill banna vændi af slíkri ástæðu vill neyða vændiskonurnar til að taka enn verri kost, að þeirra mati.
Þetta er bara hluti úr vændisstefnu Frjálshyggjunar. Það er hægt að sjá hana í dýrð sinni hér.
Ég tel aftur að móti að við eigum ekki að samþykkja vændi og er þar af leiðandi ekki samþykk Frjálshyggjumönnum. Ég er reyndar á þeirri skoðun að við ættum ekki að gera vændiskonur að glæpamönnum en ég er langt frá því að við ættum að leggja viðurkenningu okkar á vændi.
Vændi er sala á konum svo einfalt er það. Þær konur sem stunda vændi búa flestar við bágar aðstæður, mjög margar eiga í fíkniefnavanda og margar þeirra hafa lent í kynferðislegri misnotkun. Kannanir hafa sýnt að 55-80% vændiskvenna hafa lent í kynferðilegri misnotkun. Félagslegur bakgrunnur kvenna einkennist því að mikilli eymd, það er þessi eymd sem veldur því að konur leiðast út í vændi. Sala á eymd annarra á ekki að vera samþykkt. Þess vegna vil ég eins og Svíarnir sjá að mönnum sem kaupa sér “þjónustu” vændikvenna verði refsað. Hvað sem Frjálshyggjumenn segja um að þetta sé val vændiskvenna þá er það einfaldlega ekki rétt. Maður þarf að taka tillit til fleiri þátta en hvort kona ákveður að gerast vændiskona eða ekki. Já, svona er þetta maður verður að líta á hlutina ekki bara útfrá hagfræðinni, markaðnum og framboði og eftirspurn.
Það er líka æðislegt það sem Frjálshyggjumenn gef í skyn að við ættum ekki að taka vændið af konunum og leiða þær út fátækt. En hlutirnir eru þannig að ekki allt snýst um peninga, hvort er verra að vera ekki í vændi og skorta pening eða vera í vændi og skaða sálina? Í alvörunni, viljum við að kynlíf verði bara eins og hver önnur þjónusta, sem þú getur notið ef þú getur greitt fyrir hana? Ef ég tala bara út frá siðferði þá tel ég að kynlíf sé eitt það mannlegasta sem við eigum og ég vil ekki leggja verðmiða á það.
Aðalbjörg Bjarnadóttir
Á Íslandi er vændi til framfærslu bannað með lögum. Á hinum Norðurlöndunum er vændi hinsvegar ekki bannað en það er langt frá því að vera samþykkt eða viðurkennt. Svíar hafa hinsvegar tekið þá stefnu að refsa kaupendum vændis með því að gera kaup að vændi að lögbroti.
Vændi er alvarlegt félagslegt vandamál sem samfélagið þarf að takast á við. Það er hinsvegar ekki allir sammála hvernig taka á því vandamáli. Ýmsir hópar vilja ekki líta á vændi sem vandamál og finnst að samþykkja eigi vændi. Þeirra á meðal eru Frjálshyggjumenn.
Eftirfarandi er úr stefnuskrá Frjálshyggjunar:
Vændi skal vera leyft. Kynlíf er heimilt. Peningagreiðslur á milli manna eru heimilar. Kynlíf gegn greiðslu á einnig að vera heimilt…………Það er órökrétt að telja vændi ekki vera val vændiskvenna og vilja banna það, því valkosturinn, að fá ekki tekjurnar, geti verið svo slæmur. Sá sem vill banna vændi af slíkri ástæðu vill neyða vændiskonurnar til að taka enn verri kost, að þeirra mati.
Þetta er bara hluti úr vændisstefnu Frjálshyggjunar. Það er hægt að sjá hana í dýrð sinni hér.
Ég tel aftur að móti að við eigum ekki að samþykkja vændi og er þar af leiðandi ekki samþykk Frjálshyggjumönnum. Ég er reyndar á þeirri skoðun að við ættum ekki að gera vændiskonur að glæpamönnum en ég er langt frá því að við ættum að leggja viðurkenningu okkar á vændi.
Vændi er sala á konum svo einfalt er það. Þær konur sem stunda vændi búa flestar við bágar aðstæður, mjög margar eiga í fíkniefnavanda og margar þeirra hafa lent í kynferðislegri misnotkun. Kannanir hafa sýnt að 55-80% vændiskvenna hafa lent í kynferðilegri misnotkun. Félagslegur bakgrunnur kvenna einkennist því að mikilli eymd, það er þessi eymd sem veldur því að konur leiðast út í vændi. Sala á eymd annarra á ekki að vera samþykkt. Þess vegna vil ég eins og Svíarnir sjá að mönnum sem kaupa sér “þjónustu” vændikvenna verði refsað. Hvað sem Frjálshyggjumenn segja um að þetta sé val vændiskvenna þá er það einfaldlega ekki rétt. Maður þarf að taka tillit til fleiri þátta en hvort kona ákveður að gerast vændiskona eða ekki. Já, svona er þetta maður verður að líta á hlutina ekki bara útfrá hagfræðinni, markaðnum og framboði og eftirspurn.
Það er líka æðislegt það sem Frjálshyggjumenn gef í skyn að við ættum ekki að taka vændið af konunum og leiða þær út fátækt. En hlutirnir eru þannig að ekki allt snýst um peninga, hvort er verra að vera ekki í vændi og skorta pening eða vera í vændi og skaða sálina? Í alvörunni, viljum við að kynlíf verði bara eins og hver önnur þjónusta, sem þú getur notið ef þú getur greitt fyrir hana? Ef ég tala bara út frá siðferði þá tel ég að kynlíf sé eitt það mannlegasta sem við eigum og ég vil ekki leggja verðmiða á það.
Aðalbjörg Bjarnadóttir
miðvikudagur, nóvember 10, 2004
Hér birtist grein sem hefst á þessari orðaræðu:
Meðlimir Femínistafélagsins gengu berserksgang í Hagkaupum um daginn og unnu skemmdarverk á vörum sem þar voru til sölu. Þeir mættu, vopnaðir límmiðum með slagorðinu “hefur þú frelsi til að hafna”, völsuðu að tímaritastandinum og skelltu límmiða framan á öll eintök tímaritsins B&B sem þar voru.
Þetta er svolítið hressandi frásögn, skemmtileg hvernig höfundur líkir okkur við.. já berserki og svona bardagamenn eins og Gísla Súrs og Grettir. Þetta eru athyglisverðar líkingar.
Femínistar alveg kolkexklikk að ganga berserksgang og valsa um allt og skella vopnum sínum á vörur í .....hvað?
...Eigum við að halda orðaleiknum áfram?
Ok... skella vopnum sínum á vörur í blásaklausri búð og svo fóru femínistanir með sko þvílíku valsi að alveg þrusudúndra þessum öfluguvopnalímmiðum alveg eins og úr vélbyssu væri skotið.
Ég get ekki að þessu gert, frásögn pistlahöfundarins er svo öfgafull og fordómafull frá upphafi að maður kemst bara í ham.
Sé fyrir mér t.d. Kristínu Tómasar með límmiðana á svona belti um sig miðja sem hún tengir við svona merkingabyssu og er alveg í "berserkjaham" að skella límmiðum framan á öll eintök B&B.
Eva stendur fyrir aftan hana og hjálpar Kristínu að mata merkjabyssuna svo valsa þær um allt og... já lesið bara greinina, því að það var eitthvað meira þarna sem var svona í þessum stíl...já einmitt það var þetta:
"... var foringi þeirra; ráðskona staðalímyndahóps Femínistafélagsins ófeimin við að lýsa ábyrgð á verknaðinum á hendur sér fyrir framan myndavélarnar."
Berserkurinn hefur ofan á allt ekki einu sinni skilning á því að koma sér í skjól eftir glæpinn. Þetta eru svona Berserkir sem að reyna ekki einu sinni að forða sér af vettvangi, svona eins og bankaræningi sem ákveður að fá sér "smá kaffi og með'ví" hjá gjaldkeranum á kassa 3, eftir ránið sjálft.
Átti ráðskona staðalímyndahópsins kannski að vera "feimin" við að viðurkenna þessa framkvæmd? Það passar nú ekki inn í notkun minna úr íslendingasögunum hjá pistlahöfundi, því aðalberserkinir stóðu á sínu fram í rauðan dauðan.
Af hverju ætti hún að hafa verið feimin við það?
Var einhver að búast við því að höfundur slíkrar greinar geti litið á þessa atburði fordómalausum augum? Það er ekki spurt um tilgang okkar, það er ekki reynt að kafa eftir sjónarhorni okkar á þennan atburð, það sem stendur á límmiðanum kemst ekki til skila.
Hjá svona fólki er hver einasta tjáning okkar dauðadæmd.
Jæja, enn og aftur eru Frjálshyggjumenn búin að komast að því hvað hrjáir konur.
Þeim finnst líklegra að konur reyni að falla að staðalímyndum vegna lélegrar sjáfsmyndar, en að léleg sjálfsmynd kvenna sá staðalímyndum að kenna (sjá grein).
S.s. þetta er meðfætt, tveir x litlingar stuðla að lélegri sjálfsmynd..eða eitthvað þannig..eitthvað svona lífræðilegt allavega, því að samfélagið, það er sko ekkert að því.
Og þrátt fyrir það að kannarnir og rannsóknir ýmsar hafa bent á annað þá finnst þeim þetta samt vera "líklegt" (lesist: Við neitum að horfa á rannsóknir fræðimanna og höldum í það sem okkur þykir vera þægilegasta útskýringin... hún er líkleg... samt ekki sönn..en kannski?!?!)
Og greinin heldur áfram:
"Einhverra hluta vegna finnst þeim aldrei nóg að vera bara þær sjálfar og það getur liðið langt fram á fullorðinsárin þangað til þær sættast við sjálfar sig. (Innskot: Einhverra hluta vegna, hver er ástæðan?) Það er þó mín tilfinning að þetta sé að breytast. Jafnrétti kynjanna gagnvart lögum hefur náðst og það skiptir öllu máli. ( Innskot: Skiptir máli að hafa þetta á blaði þó svo það sé ekki farið eftir því, hvað viðkemur hugarfari telur pistlahöfunrinn ekki að það þurfi að breytast). Tækifærin eru til staðar. Konur eru smám saman að gera sér grein fyrir þessu og á sama tíma styrkist sjálfsmynd þeirra. Það eina sem við þurfum að sigrast á núna er eigið óöryggi (og af hverju eru konur öruggar? Þessari spurningu er aldrei svarað!)."
Reyndar er seinni hluti greinarinnar aðeins skárri:
Ég er ekki sátt (Innskot: við jákvæða mismunun). Ég hef of mikla trú á okkur kynsystrum mínum til þess að halda að við þurfum hjálp við að ná markmiðum okkar. Það geta heldur ekki verið góð skilaboð til ungra kvenna að hæfileikar þeirra og gáfur dugi ekki til. Þær séu súkkulaði og fái bara að vera memm ef mamma skipar hinum að leyfa þeim það. Við erum fullfærar um að taka ákvarðanir fyrir okkur sjálfar og viljum gjarnan að þær séu virtar. Jafnvel þótt við ákveðum að verða heimavinnandi húsmæður eða stripparar. Ég er til dæmis viss um að stelpan framan á B&B er mjög stolt af því að vera þar. Með því að gefa í skyn að það sé rangt og slæmt fyrir hana er verið að segja að hún sé ekki nógu skynsöm til þess að meta það sjálf. Er það ekki niðurlæging við hana?
Pistlahöfundurinn gengur s.s. út frá því að fullkomið jafnrétti ríki í samfélaginu, í orði og á borði og fullkomið hugarfarslegt jafnrétti ríkji einnig. Jákvæð mismunum komi síðan ofan á þennan fullkomnleika, og því sé ekki þörf á henni.
Og af hverju ætli stúlkan sé stolt af því að vera framan á B&B? Það kemur heldur ekki fram.
Er það ekki af því að hún er stolt yfir því að fylla vel út í þær staðalímyndir sem er haldið að konum?
En bíðum nú hæg, pistlahöfundurinn var að halda því fram að svo væri ekki, af hverju ætti stúlkan þá að vera stolt? Hver er hennar sigur? Og af hverju er hún þá þarna?
Og svona að lokum: Hér gefur að líta stjórn Frjálshyggjufélagsins.
Verðlaun fyrir þann sem finnur kvenmann! Þarna leynist (já þarna ofarlega og svo næstum því neðst...) tveir kvenmenn (2 af 18). Hvar eru konurnar? Já einmitt, þær eru svo óöruggar, þess vegna eru þær ekki þarna.
Í Femínistafélaginu eru hinsvegar fullt af konum sem þekkja ekki óöryggi (berserkir?)
Ég trúi því að fólkið í Frjálshyggjufélaginu vilji bara gefa konum tíma til að komast yfir eigið óöryggi (sem enginn af þeim veit af hverju stafar).
Þau verða þá að bíða...því hlutirnir gerast ekki af sjálfu sér.
Bryndís Björgvinsd.
Meðlimir Femínistafélagsins gengu berserksgang í Hagkaupum um daginn og unnu skemmdarverk á vörum sem þar voru til sölu. Þeir mættu, vopnaðir límmiðum með slagorðinu “hefur þú frelsi til að hafna”, völsuðu að tímaritastandinum og skelltu límmiða framan á öll eintök tímaritsins B&B sem þar voru.
Þetta er svolítið hressandi frásögn, skemmtileg hvernig höfundur líkir okkur við.. já berserki og svona bardagamenn eins og Gísla Súrs og Grettir. Þetta eru athyglisverðar líkingar.
Femínistar alveg kolkexklikk að ganga berserksgang og valsa um allt og skella vopnum sínum á vörur í .....hvað?
...Eigum við að halda orðaleiknum áfram?
Ok... skella vopnum sínum á vörur í blásaklausri búð og svo fóru femínistanir með sko þvílíku valsi að alveg þrusudúndra þessum öfluguvopnalímmiðum alveg eins og úr vélbyssu væri skotið.
Ég get ekki að þessu gert, frásögn pistlahöfundarins er svo öfgafull og fordómafull frá upphafi að maður kemst bara í ham.
Sé fyrir mér t.d. Kristínu Tómasar með límmiðana á svona belti um sig miðja sem hún tengir við svona merkingabyssu og er alveg í "berserkjaham" að skella límmiðum framan á öll eintök B&B.
Eva stendur fyrir aftan hana og hjálpar Kristínu að mata merkjabyssuna svo valsa þær um allt og... já lesið bara greinina, því að það var eitthvað meira þarna sem var svona í þessum stíl...já einmitt það var þetta:
"... var foringi þeirra; ráðskona staðalímyndahóps Femínistafélagsins ófeimin við að lýsa ábyrgð á verknaðinum á hendur sér fyrir framan myndavélarnar."
Berserkurinn hefur ofan á allt ekki einu sinni skilning á því að koma sér í skjól eftir glæpinn. Þetta eru svona Berserkir sem að reyna ekki einu sinni að forða sér af vettvangi, svona eins og bankaræningi sem ákveður að fá sér "smá kaffi og með'ví" hjá gjaldkeranum á kassa 3, eftir ránið sjálft.
Átti ráðskona staðalímyndahópsins kannski að vera "feimin" við að viðurkenna þessa framkvæmd? Það passar nú ekki inn í notkun minna úr íslendingasögunum hjá pistlahöfundi, því aðalberserkinir stóðu á sínu fram í rauðan dauðan.
Af hverju ætti hún að hafa verið feimin við það?
Var einhver að búast við því að höfundur slíkrar greinar geti litið á þessa atburði fordómalausum augum? Það er ekki spurt um tilgang okkar, það er ekki reynt að kafa eftir sjónarhorni okkar á þennan atburð, það sem stendur á límmiðanum kemst ekki til skila.
Hjá svona fólki er hver einasta tjáning okkar dauðadæmd.
Jæja, enn og aftur eru Frjálshyggjumenn búin að komast að því hvað hrjáir konur.
Þeim finnst líklegra að konur reyni að falla að staðalímyndum vegna lélegrar sjáfsmyndar, en að léleg sjálfsmynd kvenna sá staðalímyndum að kenna (sjá grein).
S.s. þetta er meðfætt, tveir x litlingar stuðla að lélegri sjálfsmynd..eða eitthvað þannig..eitthvað svona lífræðilegt allavega, því að samfélagið, það er sko ekkert að því.
Og þrátt fyrir það að kannarnir og rannsóknir ýmsar hafa bent á annað þá finnst þeim þetta samt vera "líklegt" (lesist: Við neitum að horfa á rannsóknir fræðimanna og höldum í það sem okkur þykir vera þægilegasta útskýringin... hún er líkleg... samt ekki sönn..en kannski?!?!)
Og greinin heldur áfram:
"Einhverra hluta vegna finnst þeim aldrei nóg að vera bara þær sjálfar og það getur liðið langt fram á fullorðinsárin þangað til þær sættast við sjálfar sig. (Innskot: Einhverra hluta vegna, hver er ástæðan?) Það er þó mín tilfinning að þetta sé að breytast. Jafnrétti kynjanna gagnvart lögum hefur náðst og það skiptir öllu máli. ( Innskot: Skiptir máli að hafa þetta á blaði þó svo það sé ekki farið eftir því, hvað viðkemur hugarfari telur pistlahöfunrinn ekki að það þurfi að breytast). Tækifærin eru til staðar. Konur eru smám saman að gera sér grein fyrir þessu og á sama tíma styrkist sjálfsmynd þeirra. Það eina sem við þurfum að sigrast á núna er eigið óöryggi (og af hverju eru konur öruggar? Þessari spurningu er aldrei svarað!)."
Reyndar er seinni hluti greinarinnar aðeins skárri:
Ég er ekki sátt (Innskot: við jákvæða mismunun). Ég hef of mikla trú á okkur kynsystrum mínum til þess að halda að við þurfum hjálp við að ná markmiðum okkar. Það geta heldur ekki verið góð skilaboð til ungra kvenna að hæfileikar þeirra og gáfur dugi ekki til. Þær séu súkkulaði og fái bara að vera memm ef mamma skipar hinum að leyfa þeim það. Við erum fullfærar um að taka ákvarðanir fyrir okkur sjálfar og viljum gjarnan að þær séu virtar. Jafnvel þótt við ákveðum að verða heimavinnandi húsmæður eða stripparar. Ég er til dæmis viss um að stelpan framan á B&B er mjög stolt af því að vera þar. Með því að gefa í skyn að það sé rangt og slæmt fyrir hana er verið að segja að hún sé ekki nógu skynsöm til þess að meta það sjálf. Er það ekki niðurlæging við hana?
Pistlahöfundurinn gengur s.s. út frá því að fullkomið jafnrétti ríki í samfélaginu, í orði og á borði og fullkomið hugarfarslegt jafnrétti ríkji einnig. Jákvæð mismunum komi síðan ofan á þennan fullkomnleika, og því sé ekki þörf á henni.
Og af hverju ætli stúlkan sé stolt af því að vera framan á B&B? Það kemur heldur ekki fram.
Er það ekki af því að hún er stolt yfir því að fylla vel út í þær staðalímyndir sem er haldið að konum?
En bíðum nú hæg, pistlahöfundurinn var að halda því fram að svo væri ekki, af hverju ætti stúlkan þá að vera stolt? Hver er hennar sigur? Og af hverju er hún þá þarna?
Og svona að lokum: Hér gefur að líta stjórn Frjálshyggjufélagsins.
Verðlaun fyrir þann sem finnur kvenmann! Þarna leynist (já þarna ofarlega og svo næstum því neðst...) tveir kvenmenn (2 af 18). Hvar eru konurnar? Já einmitt, þær eru svo óöruggar, þess vegna eru þær ekki þarna.
Í Femínistafélaginu eru hinsvegar fullt af konum sem þekkja ekki óöryggi (berserkir?)
Ég trúi því að fólkið í Frjálshyggjufélaginu vilji bara gefa konum tíma til að komast yfir eigið óöryggi (sem enginn af þeim veit af hverju stafar).
Þau verða þá að bíða...því hlutirnir gerast ekki af sjálfu sér.
Bryndís Björgvinsd.
sunnudagur, nóvember 07, 2004
Til stendur að hefja nýtt ár með aðgerðum og uppákomum. Ungliðahópurinn er nú í undirbúningsstarfi og við hittumst aðra hverja viku til þess að skipuleggja og ræða framhaldið. Við erum með ýmislegt á prjónunum og þar á meðal er áhugi okkar á að kynnast málefnum grunnskólanema. Hvert aldursskeið á sín málefni og það er erfitt að gera sér grein fyrir hvað það er sem vantar upp á eða hvað er að fara betur en áður.
Svo virðist sem að orðið "femínisti" eigi sér neikvæða skírskotun í hugum grunnskólanema og kom það í ljós í könnun sem gerð var fyrir stuttu að krökkum á þessum aldri þætti betra að lokast inni í lyftu með nýnasista eða raðmorðingja heldur en femínista. Það er greinilegt að í þeirra augum er femínista ekki karl eða kona sem vill að kynin eigi jafna möguleika í lífinu heldur einhver ógn sem geti skaðað þau.
Þá er mikilvægt að skoða hvaðan þessar hugmyndir koma og er ljóst að skoðanir ungra krakka eru oftast speglun á skoðunum foreldra þeirra eða umræðu innan skólanna. Það má þá velta fyrir sér þeirri hugmynd að fjalla jákvætt um eðli femínismans og athuga hvort börnin geti kennt gamla fólkinu eitthvað nýtt!
Svo virðist sem að orðið "femínisti" eigi sér neikvæða skírskotun í hugum grunnskólanema og kom það í ljós í könnun sem gerð var fyrir stuttu að krökkum á þessum aldri þætti betra að lokast inni í lyftu með nýnasista eða raðmorðingja heldur en femínista. Það er greinilegt að í þeirra augum er femínista ekki karl eða kona sem vill að kynin eigi jafna möguleika í lífinu heldur einhver ógn sem geti skaðað þau.
Þá er mikilvægt að skoða hvaðan þessar hugmyndir koma og er ljóst að skoðanir ungra krakka eru oftast speglun á skoðunum foreldra þeirra eða umræðu innan skólanna. Það má þá velta fyrir sér þeirri hugmynd að fjalla jákvætt um eðli femínismans og athuga hvort börnin geti kennt gamla fólkinu eitthvað nýtt!
þriðjudagur, nóvember 02, 2004
Ofbeldi á konum
Morðið í Kópavoginum í gær, úrskurður héraðsdóms um daginn, fjöldi nauðgana og sifjaspella og tíðni heimilisofbeldis fær mig sem konu til þess að hugsa um stöðu mína gagnvart karlmönnum. Hvernig getur það staðist að svo stórt hlutfall kvenna verði fyrir kynbundnu ofbeldi einhvern tíman á ævinni og hvernig stendur á því að svo margir karlmenn beita konur ofbeldi?
Í gærkveldi fjallaði fréttaskýringaþáttur um ofbeldi á konum í Darfur héraðinu. Súdan er langt í burtu og erfitt að setja sig í spor þeirra sem þar búa en það er hollt hverjum manni að hugsa sig um augnablik. Þar er um þjóðarmorð að ræða líkt og í Rúanda á tíunda áratugnum. Karlar af arabískum ættum ætla að hrekja í burt allt þeldökkt fólk frá Darfur héraðinu og beita til þess markvissum aðgerðum til þess að þurrka út kynstofn þeirra. Börn eru sérstakt skotmark og eru sprengd, brennd, skorin og skotin. Konurnar þurfa þeir ekki að drepa því það nægir að nauðga þeim hrottalega og brennimerkja með arabískum táknum, þá vita allir að þær eru "ónýt vara" og geta ekki gifst eða eignast börn.
Í Darfur hafa karlmennirnir ákveðið markmið og nota líkamlegan styrk sinn og yfirráð yfir vopnum til þess að níðast á konum og börnum. Á Íslandi hafa karlmenn ekki sameiginlegt markmið en níðast þó samt á konum sínum og jafnvel börnum. Hvað veldur?
Getur verið að í samfélagi þar sem dómari léttir vægi dóms vegna þess að ofbeldismaðurinn hafði fórnarlamb sitt grunað um framhjáhald að litið sé á ofbeldi á konum sem eðlilegt? Er líkamsárás inni á heimili léttvægari en líkamsárás inni á skemmtistað? Mun Magnús Einarsson fá léttari dóm fyrir að kyrkja eiginkonu sína heldur en ef hún hefði verið bróðir hans eða vinur?
Í gærkveldi fjallaði fréttaskýringaþáttur um ofbeldi á konum í Darfur héraðinu. Súdan er langt í burtu og erfitt að setja sig í spor þeirra sem þar búa en það er hollt hverjum manni að hugsa sig um augnablik. Þar er um þjóðarmorð að ræða líkt og í Rúanda á tíunda áratugnum. Karlar af arabískum ættum ætla að hrekja í burt allt þeldökkt fólk frá Darfur héraðinu og beita til þess markvissum aðgerðum til þess að þurrka út kynstofn þeirra. Börn eru sérstakt skotmark og eru sprengd, brennd, skorin og skotin. Konurnar þurfa þeir ekki að drepa því það nægir að nauðga þeim hrottalega og brennimerkja með arabískum táknum, þá vita allir að þær eru "ónýt vara" og geta ekki gifst eða eignast börn.
Í Darfur hafa karlmennirnir ákveðið markmið og nota líkamlegan styrk sinn og yfirráð yfir vopnum til þess að níðast á konum og börnum. Á Íslandi hafa karlmenn ekki sameiginlegt markmið en níðast þó samt á konum sínum og jafnvel börnum. Hvað veldur?
Getur verið að í samfélagi þar sem dómari léttir vægi dóms vegna þess að ofbeldismaðurinn hafði fórnarlamb sitt grunað um framhjáhald að litið sé á ofbeldi á konum sem eðlilegt? Er líkamsárás inni á heimili léttvægari en líkamsárás inni á skemmtistað? Mun Magnús Einarsson fá léttari dóm fyrir að kyrkja eiginkonu sína heldur en ef hún hefði verið bróðir hans eða vinur?
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)